گزارش صعود به قله نایبند

استان خراسان جنوبی : (سرزمین طلای سرخ) با مساحت ۱۵۰۸۰۰ کیلومتر مربع و با آب و هوای متنوع در شرق کشور واقع شده است. این استان با مرکزیت بیرجند، از شمال به خراسان رضوی و از شرق به طول ۳۳۱ کیلومتر دارای مرز مشترک با کشور افغانستان بوده و از غرب به استان یزد، اصفهان و سمنان و از جنوب به استان‌های کرمان و سیستان و بلوچستان محدود میباشد. استان خراسان جنوبی بر اساس تقسیمات کشوری، در سال ۸۳ با مصوبه‌ی هیأت دولت و مجلس شورای اسلامی با حضور ۴ شهرستان منتزع از خراسان بزرگ تشکیل شد. در حال حاضر این استان دارای ۱۱ شهرستان، ۲۸ شهر، ۲۵ بخش، ۶۱ دهستان و  ۳۵۵۵ آبادی می باشد. شهرستان های این استان شامل بیرجند، قاینات، طبس، فردوس، نهبندان، سرایان، سربیشه، درمیان، بشرویه، خوسف و زیرکوه می باشد.

طَبَس ( تبس ) مرکز شهرستان طبس  شهری کویری در غرب استان خراسان جنوبی ایران است. شهرستان طبس تا تیرماه سال ۱۳۳۹، یکی از بخش‌های سه‌گانهٔ شهرستان فردوس بود که در این سال از فردوس جدا شده و به‌صورت شهرستان مستقل درآمد. این شهر پیشتر جزئی ازاستان یزد بود که در سال ۱۳۹۱ به استان خراسان جنوبی ملحق شد. پیش از سال ۱۳۸۰ طبس جزئی از استان خراسان بزرگ بود. این شهر در مدار ۳۳ درجه و ۳۵ دقیقه شمالی و نصف‌النهار ۵۶ درجه و ۵۵ دقیقه شرقی، در منطقه‌ای با آب و هوای بیابانی واقع شده‌است. ارتفاع شهر طبس از سطح دریا حدود ۶۹۰ متر است. در شرق شهر طبس رشته‌کوه بلندی به نام رشته کوه شتری قرار گرفته که ضلع شرقی چاله بزرگ طبس را تشکیل می‌دهد. شهرستان طبس ۵۵ هزار و ۴۶۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. همچنین فاصله این شهرستان با مشهد ۵۴۰ کیلومتر و با بیرجند ۲۷۰ کیلومتر است. نزدیکترین شهرستان به طبس از طرف شمال شرق، شهرستان فردوس با ۲۱۰ کیلومتر فاصله و از طرف جنوب غرب شهرستان یزد ۳۶۵ کیلومتر فاصله است. معادن غنی زغال‌سنگ این شهرستان حاکی از وجود جنگل‌های انبوه و دریاچه‌های بزرگ در گذشته‌های دور در این منطقه می‌باشد. این معادن، طبس را در ردیف یکی از غنی‌ترین مناطق کشور به لحاظ ثروت ملی قرار داده‌است.البته زلزله طبس حدود ۳۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ کشته داشته که بزرگترین زلزله ایران بوده‌است و این شهر بسیاری از جمعیت خود را در زلزله از دست داده است.

پناهگاه حیات وحش نایبندان : وسیعترین منطقهٔ حفاظت‌شده ایران است که در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی واقع شده‌است. این منطقه ۱ میلیون و ۴۲۲ هزار هکتاری که در عمق کویر مرکزی قرار دارد در سال ۱۳۸۰ به عنوان پناهگاه حیات وحش تحت حفاظت قرار گرفت. ویژگی خاص نایبندان دورافتادگی کامل آن و محاصره شدن از هر سو با دشت کویر است. وجود دو قله مرتفع ۳۰۰۹ متری نایبندان و ۲۴۵۰ متری علی‌آباد موجب شده تا منابع آبی لازم برای رشد گیاهان و زندگی حیوانات مختلف در این منطقه فراهم شود.

نایبندان : منطقه‌ای با کمترین تعارضات انسانی و حداقل فعالیت‌های صنعتی و کشاورزی است و این شرایط طبیعی نسبتاً بکری را برای جنایبندان در اقلیم گرم و خشک واقع است و بخش عمده آن از دشت تشکیل شده که در نواحی نزدیک به کوهستان حالت استپی و در نواحی دورتر از کوهستان حالت بیابانی و کویری همراه با شوره‌زارهای وسیع پیدا می‌کند. میزان بارندگی کم است و میانگین آن بین ۷۰ تا ۱۱۰ میلی‌متر است، اما حدود دویست چشمه آب شیرین و آب شور در منطقه وجود دارد که البته بسیاری از آنها در تابستان و هنگام خشکسالی بسیار کم‌آب شده یا کاملاً خشک می‌شوند.انوران پناهگاه فراهم آورده است.

جاده فرعی محیط‌بانی ۳ کیلومتر قبل از نایبند، سمت راست (ضلع شمالی جاده) به شکل خاکی جدا شده، بعد از طی ۲۵ کیلومتر به این پاسگاه می‌رسد.سه تابلوی «سازمان حافظت محیط‌زیست» در ابتدا و بین راه نشان مناسبی جهت یافتن این مکان است.این پاسگاه محیط‌بانی در کنار روستای ییلاقی و کم‌جمعیت علی‌آباد قرار دارد و جهت حفظ محیط زیست کوهستان و حیوانات وحشی منطقه دایر گشته است.برای صعود این قله کوهنوردان می‌باید مجوز صعود را از طریق هیئت کوهنوردی طبس دریافت کرده، پس از هماهنگی‌های لازم وارد منطقه شوند.محل آغاز کوهپیمایی ۴ کیلومتر بعد از محیط‌بانی از انتهای جاده‌ای شروع می‌شود که فنس‌های فلزی و دیوار ساختمان و استخری که متعلق به سازمان محیط‌زیست است و در آن نقطه علامت مشخصی برای کوهنوردان است. (ارتفاع ۱۷۰۰ مترکوهستان نایبند به مانند بیشتر کوهستان‌های کویری ایران دارای بستری سنگی و ریزشی است و به دلیل اختلاف گرما و سرما در این منطقه و همینطور به سبب کمبود آب و قرار گرفتن این کوهستان در کنار آب و هوای کویر عظیم لوت، نایبند را می‌توان کوهستانی تماماً صخره‌ای و ریزشی قلمداد نمود. باید دقت کرد یافتن مسیر صحیح صعود این قله از میان یال‌های فراوان صخره‌ای این منطقه، صورت میگیرد . داشتن راهنمایی مجرب و محلی برای صعودی مطمعن به این قله برای بار اول کاملا ضروری میباشد .

گزارش برنامه : صبح روز پنجشنبه 17 اسفند 96 از اصفهان ( با قصد صعود به قله نایبند ) به طرف شهرستان طبس از استان خراسان جنوبی حرکت کردیم و سپس در شهرستان طبس آقای ابراهیمی رییس محترم هیات کوهنوردی این شهرستان به عنوان راهنما به ما ملحق شد و در شهرستان دیهوک نیز با تیم 11 نفره همنوردان مشهد همراه شدیم و به طرف منطقه نایبندان حرکت کردیم و در مجاورت پاسگاه محیط بانی منطقه نایبندان شب مانی انجام گرفت .

صبح روز جمعه 18 اسفند 96 طی 14 ساعت برنامه سنگین تیم موفق شد که به قله نایبند صعود کند . جای همه همنوردان در این برنامه خالی بود .لازم به ذکر است برای صعود به قله نایبند حتما نیاز به دریافت مجوز الزامی است وجود راهنما نیز کاملا مورد نیاز میباشد .  جا دارد که در این گزارش از راهنمای دلسوز و کاردان جناب آقای ابراهیمی عزیز ت

شکر و قدر دانی نمایم . شماره تماس "جناب ابراهیمی"  09132533972

نمایی از کوه نایبند 

برای مشاهده بقیه عکسها ادامه مطلب را کلیک کنید  

گزارش صعود به قله منگشت ایذه

 شهرستان ایذه : از شهرهای بختیارینشین استان خوزستان است و به عنوان پایتخت بختیاری شناخته می شود. مرکز شهرستان ایذه در جنوب غرب ایران ست که پیشینه تاریخی آن بنابر پژوهش‌های انجام شده و وجود آثار و سنگ‌نبشته‌های باستانی مربوط به دوران عیلامیا  می‌باشد. نام قدیمی این شهر مال امیر (مالِمیر) نیز نامیده می‌شود. ایذه همچنین پایتخت حکومت اتابکان لُر بزرگ  بوده‌است.

اطلاعات کامل در سایت زیر :

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%B0%D9%87#cite_note-3

کوه منگشت  : رشته کوه منگشت از کوههای زاگرس میانی است و طبیعتاً راستای شمال غربی ـ جنوب شرقی دارد. ابتدای آن در مشرق شهرستان ایذه است و تا منطقه ای به نام سادات حسینی در شمال غرب کهگیلویه و بویراحمد به طول تقریبی 60 کیلومتر ادامه دارد. بلند ترین نقطه آن قله قارون(شاه نشین) و قلل معروف دیگر آن عبارت اند از: سرقوچ، سیروک، هفت شهیدان، پس شونه، ری تاوه، تنگ شناز، له چاه، تنگ آبی، گره اسپید و دوتو. معروف ترین و پرتردد ترین قله آن قله ای است که در مجاورت ایذه قرار دارد و گرچه بلند ترین آنها نیست ولی به قله منگشت معروف شده و هدف ما در این برنامه صعود به آن قله بود. 
رودها و چشمه سارهای زیادی از این کوه سرچشمه می گیرند که مهمترین آنها به شرح زیرند:
1- آب سفید در منطقه سادات حسینی.
2- رود کلودر در منطقه میراحمد غریبی ها.
3- آبشار شیوند در روستای شیوند.
4- آب چهارده در منطقه چشمه خاتون.
5- رود زرد در منطقه مال آقا و ابوالعباس.
6- رود اعلاء در منطقه شاهزاده عبدالله.
   پوشش گیاهی آن غالباً درختان بلوط و سایر درختان آن بن، بادام، ارژن، زالزالک، تنگس، کیکم، انجیر و کلخونگ هستند. گیاهان مرتعی آن نیز گون، خارشتر، خرگوشک، جاشیر، گاوزبان، لاله، لاله واژگون، شقایق، سی سمبل، اندشت، تره، کرفس، بن سر(بن سرخ)، اواندول و... می باشند.
   این کوه زیستگاه جانورانی چون خرس، پلنگ، گرگ، کفتار، روباه، خرگوش، سمور، کل و پرندگانی مانند کبک و کبوتر کوهی و... می باشد.
   بهترین زمان صعود آن اوایل بهار و پائیز است. این کوه چندین مسیر صعود دارد که رایج ترین آنها عبارت اند از: 
1-  روستای آبخوگان و تنگه ای به همین نام که مسیر آن از محلی به نام چشمه آب هرمو ( هرمو نوعی گلابی وحشی است) می گذرد.
2-  مسیر آب رزگهی که از سمت راست مسیر تنگ آب خوگان منشعب می شود. 
3-  مسیر کهشور و اوچندار  که از از بالای تنگ برف کشان عبور می کند 

۴-  مسیر چهار ده که نسبت به سه مسیر بالا در پشت کوه قرار دارد و برای رفتن به روستای چهارده باید از از جاده ایذه به چهارمحال پس از گذشت حدود 35 کیلومتر از یک راه شوسه در سمت راست جاده به آن رسید. 

گزارش برنامه : بنا به دعوت هیات کوهنوردی شهرستان ایذه برای شرکت در مراسم پنجمین یادواره شاد روان همنورد امدادگر یار علی موسوی . صبح روز پنج شنبه 10 اسفند 96 همراه با همنورد عزیز آقای جواد لطفی از اصفهان عازم ایذه شدیم و پس از پیوستن به همنوردان ایذه در روستای اژگیل در ساعت 13 همین روز از مسیر تنگ برف کشان به طرف چشمه آب هرمو حرکت شروع شد  در 50 متری محل کمپ آسمان ابری با بارش باران و تگرگ به استقبال ما آمد و ساعتی چند خودی نشان داد و سپس مهربانی کرد و اجازه بر پایی چادر ها را داد . با بر پایی چادر ها شب مانی در منطقه چشمه آب "هرمو"انجام گرفت .( "هرمو"  بختیاری همان  "هرموت" و "امرود" و "امروت" پهلوی ساسانی است. به معنی گلابی و به سیب درختی هم گفته میشود گویا  قدیم در این منطقه درخت های گلابی وحشی بسیاری بوده است .)صبح روز جمعه 11 اسفتد 96 در هوایی پاک صعود به قله منگشت و اجرای مراسم یادواره شاد روان یار علی موسوی با سرود ای ایران طنین گوشنوازی کوهستان  را پر کرده بود . در این مراسم با شکوه نیز یادی شد از همنورد عزیز از دست رفته "امجد سموآتی" پیش کسوت کوهنوردی ایران . عدم بارش در منطقه سر سبزی سالهای قبل را نداشت . به امید بارش بهاری بسیار . در پایان جا دارد که از همه همنوردان توانمند شهرستان ایذه که این برنامه بسیار عالی را تدارک کرده بودند صمیمانه تشکر و قدر دانی کنم و برای همه این عزیزان شاد کامی آرزو مند هستم .

نمایی از کوه زیبای منگشت 

برای مشاهده بقیه عکسها ادامه مطلب را کلیک کنید  

صعود به قله تشگر (هماک )هرمزگان

رشته کوه هماک و بام استان هرمزگان قله تشگر : این منطقه درشمال شهرستان بندرعباس و قسمت جنوبی شهرستان حاجی آباد قرارگرفته است و وسعت منطقه درحدود ۳۶۰۰۰ کتارمی باشد. این منطقه در قسمت مرتفع استان قرارگرفته و حداقل ارتفاع آن درحدود ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا می باشد. کوه هماگ بلندترین ارتفاع استان هرمزگان از رشته کوههای زاگرس جنوبی است.تشگر (tashger) به ارتفاع ۳۲۶۷ متر از سطح دریا بلند ترین قله ی هماگ می باشد. کوه هماگ از غرب به روستای سیرمند از شرق به روستای هماگ از شمال به روستای شمیل ‌‍، جائین ، فارغان و بخوان وجنوب را روستاهای سیاهو ، زاکین ، تنب سورو ، تل گردو ، یخوران در بر میگیرد.بیش از ۹۰ درصد مساحت منطقه را ارتفاعات تشکیل می دهند که در قسمتهای غربی این ارتفاعات به صورت تپه ماهوری بوده و در قسمتهای مرکزی وغربی اکثراً صخره ایی بوده و در آن چنان شیب زیاد دارند که گذر از آنها تقریباً غیر ممکن است. وجود کوهسارهای فراوان باعث جاری شدن رودخانه های دائمی و فصلی فراوان شده است. بر اثر شرایط خاص ژئولوژیکی منطقه ، چشمه سارهای متعددی آب موردنیاز مردم محلی وحیات وحش راتامین می کنند.آب و هوای منطقه گرم وخشک بوده و درارتفاعات ، زمستانهای سرد و تابستانهای معتدل می باشد . میزان  نزولات آسمانی این منطقه نیز نسبت به سایر نقاط استان ازشرایط بهتری برخورداراست و بین ۳۰۰ تا۴۰۰ میلی متربارندگی ، درسال گزارش شده است. این منطقه به علت برخورداری از تنوع زیستگاهها ، تغییرات ارتفاعی و اقلیم مناسب از پوشش گیاهی متنوع و مناسبی برخورداراست . مهمترین حیات وحش منطقه رادرارتفاعات کل و بز و در ارتفاعات میانی قوچ و میش کارکارال ، خرس سیاه ، پلنگ ، گربه وحشی ، ودرتپه ها ومناطق دشتی جبیر، روباه معمولی ، کفتار گراز ، خدنگ وانواع جوندگان تشکیل می دهند. پرندگان غالب منطقه ازگونه های کبک و تیهو می باشند که در تمام فصول سال به وفور یافت می شوند. انواع پرندگان شکاری ، جغدها و پرندگانی نظیر دیدوک زنبورخورها ، کیلو ، سبزقباها ، باقرقره ، سسک ها ، دم جنبانک ، چک چک و….. دراین منطقه زیست  می کنند. خزندگان منطقه شامل انواع مار ، آگاما ، بزمچه و مارمولک می باشد.از نکات جالب توجه این منطقه وجود درختان سردسیری و گرمسیری می باشد.  دراراضی پائین دست مناطق جنوبی بیشتر گونه های گرمسیری ازقبیل کهور، کنار ، گیشور ، استبرق ، خرزهره ، بید ، پده و…. ودرارتفاعات میانی بادام کوهی ، بادامک ، بنه ، قیچ ، آبنوس ، گون و در ارتفاعات بالا ارس ، زیتون وحشی از گیاهان غالب منطقه می باشند. انواع میوه شامل نارنگی ـ انگور ـ گردو ـ خرما ـ انجیر ـ زردآلو   می باشد.

گزارش برنامه : روز شنبه 21 بهمن 96 همراه با دو همنورد توانمند و با اخلاق استان لرستان ( اعضای هیات کوهنوردی خرم آباد ) آقایان طاهری و شاهوردی در طی یک روز برنامه دقیق موفق به صعود قله تشکر رشته کوه هماک از مسیر روستای زاکین شدیم . مسیر بسیار زیبا و در ابتدای پاکوب وجود یک چشمه پر آب در این منطقه خود نمایی میکرد .میتوان این قله را در هوایی مساعد از روستای زاکین یک روزه صعود کرد والبته مقداری از مسیر را باید با نیسان طی کرد و و میتوان با کوله سنگین تا پای ریشه کوه رفت و در گوسفند سرایی تمیز و مرتب که کلبه هایی برای شب مانی هست رفت و طی یک روز و نیم صعود کرد .یاد آور میشوم در تمام فصول آب به اندازه کافی نیاز است و بهترین فصل برای صعود زمستان است .  بنا به گفته افراد محلی نام تشگر بر گرفته از سوختن درختان اوس که به واسطه یک ساعقه ( درخت اورس درختی شبیه به کاج است که مقداری الکل درون این درخت است و به همین دلیل در هنگام رعد و برق مستعد گر گرفتن و سوختن است این درخت بیشتر درارتفاعات زاگرس جنوبی غربی  رویش دارد ) مشتعل میشود .دیواره های بلند و چشم اندازهای جنگلی در طول مسیر از جاذبه های برنامه بود . برای صعود به این قله مقدار کافی آب حتما ضروری میباشد . و برای کسانی که اولین بار اقدام به صعود این کوه و قله تسگر میکنند راهنمای محلی لازم است . برای شب مانی در روستای زاکین و گرفتن نیسان میتوانید از راهنمای با اخلاق و توانای منطقه آقای "عبدالله آرامش" کمک گرفت ( 09190270709) جای همه همننوردان خالی بود .

نمایی از کوه هماک و قله تشگر 

برای مشاهده بقیه عکسها ادامه مطلب را کلیک کنید 

گزارش صعود به قله کلاه قاضی اصفهان

کوه کلاه‌قاضی : کوهی در استان اصفهان و قسمتی ازرشته‌ کوه ماهدشت است. بلندترین قلهٔ این کوه به ارتفاع ۲۵۳۴ متر است و در جنوب شرقی اصفهان قرار دارد و قله این کوه زیبا  شکلی شبیهِ کلاهِ قاضیان در ادوار گذشته دارد که به همین دلیل نام کلاه قاضی گرفته است . صعود به این قله تقریبا فنی می باشد که از دو جبهه شمال غربی و جنوب شرقی باید صعود کرد . این کوه را معمولأ از گردنه‌ای موسوم به گردنه لاشتر در فاصله حدود ۳۰ کیلومتری اصفهان در جاده اصفهان به شهرضا صعود می‌کنند و دارای درّه‌های متعدد شمالی و جنوبی است. با توجه به ارتفاع کم این کوه بر فراز قله که نظاره کنی بسیاری ازکوه های اطراف اصفهان تا دور دستها قابل دویت می باشد و چشم اندازهای بسیار زیبایی جلوه گر است . این منطقه تحت کنترل محیط زیست اصفهان میباشد و برای تردد و صعود به قله نیاز مجوز از محیط زیست اصفهان الزامی است .محیط زیست اصفهان بر تمامی این رشته کوه تسلط داشته و از وحوش منطقه به خوبی محافظت میکند .

گزارش برنامه : صعود به کلاه قاضی در یک برنامه یک روزه انجام میشود که با هماهنگی های انجام شده با محیط زیست موفق شدیم جمعه 13 بهمن 96 به قله کلاه قاضی صعود کنیم جای همه همنوردان خالی بود . 

نمایی زیبا از قله کلاه قاضی اصفهان 

برای مشاهده بقیه عکسها ادامه مطلب را کلیک کنید 

گزارش صعود به دالان کوه

کودالان یا دالانکوه : در شهرستان فریدن و در نزدیکی شهر دامنه در استان اصفهان ایران است. در سینه این کوه از طرف شهر داران نقش دو مار عظیم حک شده است. با توجه به سخت‌گذر بودن صعود به آن تا به حال چندین نفر در راه صعود به قله جان خود را از دست داده اند. کودالان ۳۹۱۵ متر از سطح دریا ارتفاع دالانکوه از رشته‌کوه زاگرس میانی است که خط الرأسی به طول تقریبی ۶۰ کیلومتر دارد و در میان سه شهرستان فریدن، تیران و کرون و چادگان و در استان اصفهان قرار دارد. از آنجایی که در بخشی از این کوه دو خط الرأس موازی وجود دارد و حد فاصل آنها فضایی شبیه دالان به وجود آورده، به «دالانکوه» مشهور شده است که در گویش محلی کوه دالان گفته می‌شود. بلندترین نقطه آن ۳۹۱۵ متر ارتفاع دارد. در طول خط الرأس آن قله های چندی با ارتفاع بالای ۳۰۰۰ متر وجود دارد که هر کدام می تواند هدفی برای یک صعود باشد. از جمله قله میانی دالانکوه که بر بلندای پیست اسکی تیران قرار دارد برنامه یک روزه بسیار خوبی برای صعود می باشد . برای صعود به قله انالوجه یا داراب شاه راههای مختلفی وجود دارد که آسان ترین مسیر برای صعود به قله اصلی از روستای انالوجه در دامنه جنوبی این رشته کوه می باشد. در ارتفاع حدود سه و هشت صد قله دالانکوه بقایای آثار یک ساختمان قدیمی مشاهده شده که طبق تاریخ شفاهی موجود بر سر زبان مردم روستای انالوجه قلعه ای بوده که متعلق به شاهی به نام دارابشاه می باشد و آجرهای آن در دشت چاله گاو در منطقه کوره آجر پزی که الان آثار آن موجود است پخته می شده و با خرجین های کوچکی که بر روی بزهای در حال چریدن بسته بوده اند به قله انتقال داده شده است و هر بز دو آجر را در حال چریدن به قله حمل می نموده است.از این جهت در روستای انالوجه به قله دالانکوه قله دارابشاه نیز گفته می شود. در دامنه شمالی این رشته کوه بین شهر عسکران و دهستان دامنه و به فاصله اندکی از جاده، پناه گاهی ساخته شده که می تواند جهت اقامت شبانه کوهنوردانی که از فواصل دور برای صعود به این قله می‌آیند مورد استفاده قرار گیرد.که متولی این مکان هیات کوهنوردی شهرستان تیران میباشد .

شهر زیر زمینی کرد اولیا : در غربی ترین نقطه بخش کرون شهرستان تیران و کرون در روستای "کرد علیا" از زمان شاه عباس اول صفوی که ارامنه را به سمت اصفهان کوچ  داد. بخشی از ارامنه در روستای "کرد علیای" تیران وکرون ساکن و به کشاورزی و دامپروری مشغول شدند.از همان زمان به دلیل زمستانهای سرد و طاقت فرسا و نا امنی های موقتی که در منطقه وجود داشت مردم روستای کرد علیا را به این فکر واداشت که در زیر خانه های خود یکسری دست کندهای زیر زمینی ایجاد کنند تا خود و احشامشان در زمانهای نا امنی و زمان سرماهای طاقت فرسا در دل این دست کندها بتوانند به زندگی ادامه دهند.تمامی این دست کند ها که دارای راهروهای عریض و اتاقک های تو در تو می باشند به یکدیگر راه داشته و در مجموع یک شهر زیر زمینی وسیع را تشکیل می دهند. در طول گذر زمان و با مهاجرت ارامنه از این منطقه بصورت تدریجی این دست کند ها هم کم کم جایگاه خود را از دست داد و در برخی از انها مسدود شده بود. در پاییز سال 1395 با اطلاع میراث فرهنگی شهرستان از وجود این شهر زیرزمینی و طی بازدیدهای مکرری که انجام شد بخشهائی از این شهر با تشویق مالکین خانه های بالای این دست کندها توسط فرماندار و سایر مسئولین مرمت و نورپردازی شد. سپس کار ساماندهی این دست کندها توسط میراث فرهنگی از ابتدای زمستان 95 شروع شد و سه مورد از این دست کندها که در زیر سه خانه روستایی قرار دارند بصورت کامل نور پردازی و مهیای بازدید گردشگران نوروزی شده است.این شهر زیر زمینی در زیر هشتاد خانه روستایی قرار دارد وتخمین زده میشود مساحتی در حدود 20هزار متر مربع مساحت داشته باشد که در حال حاضر حدود 1000متر مربع از آن در راستای نوروزی متفاوت آماده بازدید شده است. شایان ذکر است اهالی روستای کرد علیا ومالکان این دست کندها با همکاری نمایندگی میراث فرهنگی شهرستان و فرمانداری در حال تبدیل این شهر زیر زمینی به یکی از بزرگترین جاذبه های گردشگری شهرستان و استان می باشند.این شهر زیر زمینی همیشه آماده بازدید توسط گردشگران شهرستان تیران و کرون می باشد. 

جهت هماهنگی جهت بازدید از شهر زیر زمینی  برای بازدید با آقای "عزیزی" ساکن کرد اولیا میتوان تماس حاصل کرد .

09136809657

گزارش برنامه : در طی یک و نیم روز برنامه خوب همراه با گروه کوهنوردی پر توان و با اخلاق آدینه قم و شب مانی پنج شنبه 21 دی در روستای کرد اولیا و منزل جناب آقای عزیزی مهربان که از قبل هماهمنگ شده بود . و جمعه 22 دیماه موفق شدیم از مسیر پیست اسکی تیران به قله میانی دالانکوه صعود کنیم جای همه همنوردان خالی بود .

نکته : همیشه برای صعود این قله در زمستان یک برنامه پر برفی را طلب میکرد که حتی گاهی به علت حجم زیاد برف امکان صعود را کم رنگ میکرد . ولی متاسفانه انگار بارش از این سرزمین رخت بر بسته است . با آرزوی بارشی بسیار برای این سر زمین زیبا .

نمایی از دالانکوه 

برای مشاهده بقیه عکسها ادامه مطلب را کلیک کنید